Terminal (2004)

Viktor Navorski przylatuje do Nowego Jorku z niewielkim bagażem i bardzo konkretnym celem, ale jeszcze przed lądowaniem jego sytuacja prawna całkowicie się zmienia. W rodzinnej Krakozji dochodzi do zamachu stanu, a Stany Zjednoczone przestają uznawać dokumenty wydane przez dotychczasowe władze. Paszport Viktora staje się nieważny: nie może przekroczyć granicy, nie może też wrócić do kraju. Urzędnik Frank Dixon nakazuje mu pozostać w strefie tranzytowej lotniska imienia Johna F. Kennedy’ego do czasu wyjaśnienia kryzysu. Początkowo Viktor słabo zna angielski i nie rozumie większości procedur, z czasem jednak uczy się funkcjonować w miejscu zaprojektowanym dla ludzi, którzy mają przebywać w nim najwyżej kilka godzin. Zdobywa jedzenie, znajduje dorywcze zajęcia i poznaje pracowników lotniska, między innymi Enrique, Guptę oraz Dolores. Coraz częściej spotyka też Amelię Warren, stewardesę wikłającą się od lat w trudną relację z żonatym mężczyzną. Dixon obserwuje te kontakty z rosnącą irytacją, ponieważ obecność Viktora staje się administracyjnym problemem, którego nie da się łatwo usunąć. Mężczyzna tymczasem cierpliwie czeka, nie rezygnując z powodu, dla którego w ogóle przyleciał do Ameryki. Dni zamieniają się w tygodnie, a przypadkowe znajomości zaczynają przypominać małą społeczność. Viktor, choć formalnie pozostaje człowiekiem bez ważnego państwa i bez prawa do wyjścia, konsekwentnie odmawia łamania przepisów tylko po to, by ułatwić Dixonowi rozwiązanie sprawy.