Trzy tysiące lat tęsknoty (2022)

Alithea Binnie zawodowo zajmuje się opowieściami, mitami i sposobami, w jakie ludzie od wieków próbują nadać sens własnym pragnieniom. Podczas konferencji w Stambule kupuje ozdobną szklaną butelkę, a po powrocie do hotelu przypadkowo uwalnia uwięzionego w niej dżinna. Przybysz proponuje trzy życzenia, które mają zapewnić mu wolność, lecz trafia na wyjątkowo niewygodną rozmówczynię. Alithea zna zbyt wiele historii o zgubnych skutkach takich umów, by bez namysłu prosić o bogactwo, miłość czy nieśmiertelność. Zamiast tego żąda wyjaśnień. Dżinn zaczyna więc opowiadać o kolejnych stuleciach swojej niewoli, ludziach, którzy znaleźli jego naczynie, oraz życzeniach prowadzących do namiętności, zazdrości, utraty i ponownego uwięzienia. Jego wspomnienia sięgają czasów królowej Saby i króla Salomona, osmańskich pałaców oraz dziewiętnastowiecznego Stambułu. Każda historia jest zarazem argumentem w rozmowie z kobietą, która uważa się za osobę całkowicie zadowoloną z samotnego, uporządkowanego życia. Z czasem hotelowy dialog przestaje dotyczyć wyłącznie zasad magicznego kontraktu. Alithea zaczyna zastanawiać się, czy brak pragnień rzeczywiście oznacza wolność, a dżinn musi zmierzyć się z pytaniem, czego sam oczekuje po tysiącach lat podporządkowania cudzym życzeniom. Racjonalna badaczka traktuje każdą z tych historii jak materiał do analizy, ale im dłużej słucha, tym trudniej zachować jej czysto akademicki dystans do rozmówcy.