28 tygodni później (2007)

Sześć miesięcy po epidemii wirusa szału Wielka Brytania zostaje uznana za wystarczająco bezpieczną, by rozpocząć powrót mieszkańców. Amerykańskie wojska nadzorują wydzieloną strefę Londynu, gdzie pierwsi ocalali mają odbudować normalne życie. Do miasta przyjeżdżają Tammy i Andy, dzieci Dona, który przetrwał początek katastrofy. Ojciec opowiada im o śmierci matki, Alice, lecz pomija okoliczności, w których sam uciekł, zostawiając ją w domu zaatakowanym przez zakażonych. Rodzeństwo wymyka się poza zabezpieczony obszar, by odwiedzić dawny dom, i dokonuje odkrycia podważającego przekonanie, że epidemia naprawdę dobiegła końca. Wojskowi lekarze stają przed przypadkiem, którego nie przewidywały procedury kwarantanny. Wystarczy jeden błąd, by wirus ponownie przedostał się między ludzi i uruchomił reakcję, nad którą służby szybko tracą kontrolę. Gdy dowództwo wdraża coraz bardziej bezwzględne środki bezpieczeństwa, major Scarlet Ross dostrzega, że Andy może mieć szczególne znaczenie dla badań nad zakażeniem. Wraz z sierżantem Doylem próbuje przeprowadzić rodzeństwo przez pogrążające się w chaosie miasto. Uciekinierzy muszą omijać zarówno zarażonych, jak i działania armii, która przestaje rozróżniać potencjalne ofiary od źródeł zagrożenia. W chaosie ewakuacji decyzje Scarlet i Doyle’a stają się coraz bardziej ryzykowne, ponieważ wojskowe procedury są podporządkowane zatrzymaniu epidemii za wszelką cenę.