Morgan (2016)

Lee Weathers przyjeżdża do odizolowanego ośrodka firmy SynSect po brutalnym incydencie z udziałem eksperymentalnej istoty L-9. Pięcioletni organizm wygląda jak nastoletnia dziewczyna, rozwijał się w niezwykłym tempie i dzięki syntetycznemu DNA potrafi uczyć się znacznie szybciej od człowieka. Problem pojawia się wtedy, gdy atakuje doktor Kathy Grieff, wbijając jej długopis w oko po sprzeczce dotyczącej możliwości opuszczania zamkniętego pomieszczenia. Lee, specjalistka od zarządzania ryzykiem, ma ustalić, czy projekt może być kontynuowany, czy należy go zakończyć. Na miejscu spotyka zespół naukowców, którzy wychowywali L-9 od początku i w większości traktują ją jak własne dziecko, a nie laboratoryjny produkt. Szczególnie bliska jest jej behawiorystka Amy Menser. Do ośrodka przybywa także psycholog Alan Shapiro, mający przeprowadzić niezależną ocenę zachowania podopiecznej. Jego agresywne metody szybko podnoszą napięcie, a kolejny wybuch przemocy zmusza Lee do podjęcia decyzji, której badacze nie chcą zaakceptować. Od tej chwili spór o bezpieczeństwo przestaje być teoretyczny. Zamknięta placówka, ograniczone drogi ucieczki i emocjonalne przywiązanie zespołu sprawiają, że każda próba odzyskania kontroli może wywołać jeszcze groźniejszą reakcję. Wcześniej L-9 została odizolowana po incydencie podczas spaceru, gdy z litości zabiła rannego jelenia, a zakaz wychodzenia jeszcze pogłębił jej frustrację. Dla części zespołu agresja jest skutkiem zamknięcia, dla Lee pozostaje dowodem, że organizm o takiej sile i szybkości może być niemożliwy do bezpiecznego nadzorowania.