Blue Moon (2025)

Wieczór 31 marca 1943 roku powinien należeć do Richarda Rodgersa. Na Broadwayu właśnie odbyła się premiera musicalu „Oklahoma!”, pierwszego wielkiego przedsięwzięcia kompozytora stworzonego bez wieloletniego partnera Lorenza Harta. Hart spędza ten czas w barze Sardi’s, gdzie członkowie teatralnego środowiska mają zebrać się po spektaklu. Dla autora tekstów oczekiwanie na ich przybycie staje się znacznie bardziej osobistą próbą niż zwykła premiera. Jego dawny współpracownik rozpoczyna nowy rozdział kariery u boku Oscara Hammersteina II, podczas gdy Hart zmaga się z poczuciem, że Broadway i świat, który współtworzył, powoli ruszają dalej bez niego. Alkohol, cięty dowcip i nieustanne rozmowy pozwalają mu na chwilę ukrywać rozczarowanie. Jednocześnie wypatruje młodej Elizabeth, w której jest zauroczony, choć różnica wieku i okoliczności nie dają mu wielu powodów do optymizmu. W ciągu kilku godzin przez lokal przewijają się znajomi, artyści i ludzie związani z teatrem, a każda rozmowa dotyka innego fragmentu jego niepewności. Hart próbuje zachować dawną błyskotliwość w chwili, gdy zawodowe partnerstwo, uczuciowe nadzieje i wiara we własne znaczenie zaczynają rozpadać się jednocześnie. Nadchodzące spotkanie z Rodgersem zmusza go przy tym do zmierzenia się z człowiekiem, z którym stworzył największe sukcesy, ale który właśnie udowadnia, że potrafi działać bez niego.