Hokum (2026)

Ohm Bauman, autor popularnych horrorów, przyjeżdża do odległego irlandzkiego zajazdu z bardzo osobistym zamiarem: chce rozsypać w okolicy prochy zmarłych rodziców, którzy wiele lat wcześniej spędzili tam miesiąc miodowy. Wyjazd ma również pomóc mu uporządkować myśli i znaleźć materiał do zakończenia kolejnej książki. Na miejscu szybko słyszy opowieści o zamkniętym apartamencie dla nowożeńców oraz wiedźmie, która według miejscowych od dawna nawiedza okolicę. Początkowo traktuje legendę jak gotowy zestaw motywów dla pisarza grozy, lecz dziwne sny, niepokojące obrazy i zniknięcie jednej z osób pracujących w zajeździe sprawiają, że zaczyna sprawdzać historię budynku na własną rękę. Im więcej pytań zadaje, tym silniej miejsce łączy się z jego własnymi wspomnieniami, poczuciem winy i niejasnymi obrazami z dzieciństwa. Granica między folklorem, wyobraźnią autora i wydarzeniami rozgrywającymi się naprawdę staje się coraz trudniejsza do uchwycenia. Ohm wikła się w dochodzenie dotyczące zakazanego pokoju, dawnych tragedii i ludzi, którzy niechętnie mówią o przeszłości. Poszukiwanie inspiracji zamienia się w próbę ustalenia, dlaczego właśnie jego przyciągnęła historia, której mieszkańcy woleliby nie budzić. Każda odpowiedź splata rodzinną żałobę z miejscową legendą, przez co pisarz coraz mniej ufa własnej pamięci i własnym zmysłom.