Leviticus (2026)

Naim dorasta w konserwatywnym australijskim miasteczku, gdzie od młodych ludzi oczekuje się, że będą pasować do jasno wyznaczonych ról. Jego relacja z Ryanem zaczyna się od ostrożnej bliskości, której obaj nie potrafią ani łatwo nazwać, ani bezpiecznie ujawnić. Dla matki Naima samo podejrzenie, że syn może pragnąć drugiego chłopaka, staje się powodem do działania. Zamiast rozmowy wybiera religijną „terapię” mającą wypędzić z niego to, co uważa za grzech. Po spotkaniu z człowiekiem prowadzącym brutalne rytuały chłopak zaczyna doświadczać czegoś znacznie bardziej realnego niż poczucie winy narzucone przez otoczenie. Pojawia się istota, której nie widzą inni i która przybiera postać osoby najbardziej pożądanej przez swoją ofiarę. Dla Naima oznacza to spotkania z obrazem Ryana; Ryan z kolei zaczyna dostrzegać Naima tam, gdzie nie powinno go być. Zjawisko wykorzystuje ich pragnienia, wstyd i strach, przez co trudno rozpoznać, kiedy stoją naprzeciw siebie naprawdę. Próba odsunięcia się od siebie nie przynosi bezpieczeństwa, a kolejne wizje stają się coraz bardziej agresywne. Dwaj chłopcy muszą zrozumieć naturę tego, co ich prześladuje, zanim cudze przekonania o tym, kogo wolno kochać, zamienią ich uczucie w broń wymierzoną przeciwko nim samym. Najgroźniejsza okazuje się możliwość, że potwór zna ich uczucia dokładniej niż ludzie próbujący zdecydować za nich, co powinni czuć.