Backrooms. Bez wyjścia (2026)

Clark prowadzi w latach dziewięćdziesiątych sklep meblowy, choć kiedyś chciał projektować przestrzenie zamiast sprzedawać cudze stoły i kanapy. Rozpad małżeństwa oraz narastające problemy z panowaniem nad złością sprawiają, że coraz trudniej utrzymać pozory normalnego życia. Podczas pracy w piwnicy salonu odkrywa przejście, którego nie powinno tam być. Za zwykłymi drzwiami rozciąga się labirynt pustych pomieszczeń o identycznych ścianach, sztucznym świetle i układzie przeczącym architekturze budynku. Clark początkowo traktuje znalezisko jak zagadkę, którą może zbadać i racjonalnie wyjaśnić. Kolejne korytarze nie prowadzą jednak tam, gdzie powinny, a próba powrotu tą samą drogą szybko przestaje być oczywista. W ślad za nim do nieznanej przestrzeni trafiają pracownicy Bobby i Kat, a także jego terapeutka doktor Mary Kline. Grupa orientuje się, że labirynt reaguje na ich obecność w sposób trudny do przewidzenia, a monotonne pokoje skrywają rzeczy znacznie bardziej niepokojące niż brak wyjścia. Zwykłe zasady odległości, czasu i kierunku przestają działać. Clark, przyzwyczajony do kontrolowania otoczenia przez projektowanie i pomiary, musi poradzić sobie w miejscu, którego konstrukcja wydaje się celowo odrzucać logikę. Im dalej wchodzą, tym mniej pewne staje się, czy przejście w piwnicy nadal istnieje po drugiej stronie.