Substancja (2024)

Elisabeth Sparkle przez lata była rozpoznawalną gwiazdą, lecz po pięćdziesiątych urodzinach producent telewizyjnego programu fitness uznaje, że potrzebuje młodszej twarzy. Utrata pracy trafia dokładnie w jej największy lęk: przekonanie, że wraz z wiekiem przestaje być dla branży widoczna. Po wypadku samochodowym Elisabeth otrzymuje informację o eksperymentalnym preparacie obiecującym stworzenie młodszej, doskonalszej wersji użytkownika. Decyduje się spróbować. Z jej ciała wyłania się Sue, która szybko zdobywa miejsce przed kamerami i zaczyna korzystać z życia, jakiego Elisabeth coraz bardziej jej zazdrości. Zasady są pozornie proste. Obie są jednym organizmem i muszą wymieniać się co siedem dni, a stabilizacja młodszego ciała wymaga regularnego korzystania z zasobów starszego. Każde naruszenie harmonogramu ma konsekwencje, których nie można cofnąć. Początkowa fascynacja nową możliwością szybko zmienia się w konflikt między dwiema wersjami tej samej osoby. Sue chce coraz więcej czasu, Elisabeth coraz boleśniej odczuwa cenę jej sukcesu. Rywalizacja o ciało, uwagę i prawo do decydowania o wspólnym życiu prowadzi do coraz bardziej niepokojących skutków. Pragnienie odzyskania młodości okazuje się eksperymentem, którego regulamin był znacznie łatwiejszy do zaakceptowania przed pierwszym złamaniem zasad. Najgroźniejsza okazuje się zależność między ciałami: sukces jednej dosłownie skraca czas i możliwości drugiej, przez co konflikt nie może zostać rozwiązany zwykłym rozstaniem.