Ciche miejsce (2018)

Świat, w którym najdrobniejszy dźwięk może oznaczać śmierć, zmusza rodzinę Abbottów do życia według zasad trudnych do wyobrażenia w normalnych warunkach. Lee, Evelyn oraz ich dzieci mieszkają na odizolowanej farmie i porozumiewają się głównie językiem migowym. Ścieżki wysypane piaskiem tłumią kroki, posiłki przygotowuje się bez stukotu naczyń, a każdy przedmiot ma swoje miejsce. Powodem tej ostrożności są obce stworzenia, które nie widzą, lecz reagują błyskawicznie na hałas i bez trudu odnajdują jego źródło. Rodzina zdążyła już przekonać się, jak wysoką cenę może mieć jeden nieostrożny ruch. Szczególnie mocno odczuwa to niesłysząca Regan, nosząca w sobie poczucie winy po wcześniejszej tragedii. Sytuacja staje się jeszcze bardziej napięta, gdy ciężarna Evelyn zbliża się do porodu, a domowe zabezpieczenia przestają dawać poczucie kontroli. Lee próbuje poznać słabe strony drapieżników, Marcus uczy się funkcjonować mimo strachu, a Regan coraz uważniej obserwuje otoczenie i własny aparat słuchowy. W miejscu, gdzie krzyk nie może sprowadzić pomocy, przetrwanie zależy od opanowania, rodzinnego porozumienia i umiejętności działania bez jednego zbędnego dźwięku. Nawet przygotowania do narodzin dziecka wymagają więc planowania, w którym błąd może natychmiast ściągnąć drapieżniki pod sam dom. Cisza staje się narzędziem równie ważnym jak zapasy, schronienie i wiedza o otaczającym terenie.