Mężczyzna imieniem Otto (2022)

Otto Anderson pilnuje porządku na swoim osiedlu z dokładnością, która dla sąsiadów bywa bardziej męcząca niż pomocna. Sprawdza źle zaparkowane samochody, zamknięte bramy i zasady segregacji, a każde odstępstwo traktuje jak osobistą obrazę. Po śmierci żony Sonii stracił jednak coś znacznie ważniejszego niż cierpliwość do ludzi. Nie widząc dla siebie dalszego celu, planuje odebrać sobie życie i uporządkować wcześniej wszystkie sprawy. Kolejne próby zostają przerwane przez codzienność, zwłaszcza gdy do domu naprzeciwko wprowadzają się Marisol, Tommy i ich dzieci. Marisol szybko orientuje się, że zrzędliwość sąsiada nie oznacza, iż można go zostawić w spokoju. Prosi o pomoc, przynosi jedzenie, wciąga Otta w rodzinne problemy i nie daje się zniechęcić jego opryskliwym odpowiedziom. Z czasem również inni mieszkańcy osiedla zaczynają częściej pukać do jego drzwi. Każda taka interwencja przywołuje wspomnienia życia z Sonią: pierwszego spotkania, wspólnych planów, strat i decyzji, które ukształtowały jego przywiązanie do zasad. Otto wciąż próbuje zamknąć własną historię, ale rosnąca sieć zobowiązań wobec sąsiadów nie pozwala mu zrobić tego po cichu. Szczególnie Marisol uparcie przypomina mu, że bycie potrzebnym potrafi pojawić się w najmniej zaplanowanym momencie. Na osiedlu narasta też spór z firmą nieruchomości, który przypomina Ottonowi, że kilka osób wokół niego potrzebuje nie tyle kontroli, ile konkretnej pomocy.