Nie mów zła (2024)

Wakacje we Włoszech dają Louise, Benowi i ich córce Agnes okazję, by na chwilę oderwać się od problemów po przeprowadzce do Londynu. W pensjonacie poznają Paddy'ego, Ciarę i ich syna Anta. Brytyjska para jest pewna siebie, bezpośrednia i sprawia wrażenie ludzi, którzy potrafią cieszyć się życiem bez ciągłego analizowania każdej decyzji. Po powrocie do domu Louise i Ben otrzymują zaproszenie na weekend na odległej wiejskiej posiadłości nowych znajomych. Jadą tam mimo początkowych wątpliwości, licząc na kilka spokojnych dni poza miastem. Pierwsze niezręczności można jeszcze uznać za różnice charakterów. Paddy przekracza jednak kolejne granice, a gospodarze coraz częściej stawiają gości w sytuacjach, w których odmowa wydaje się niegrzeczna. Szczególny niepokój budzi zachowanie Anta, chłopca przedstawianego jako niemówiący z powodu wrodzonej choroby. Agnes zaczyna dostrzegać sygnały, których dorośli początkowo nie traktują poważnie. Louise coraz mocniej ufa własnym przeczuciom, podczas gdy Ben próbuje zachować uprzejmość i nie wywoływać konfliktu. Wyjazd, który miał umocnić nową znajomość, stopniowo zamienia się w próbę rozpoznania, kiedy dobre maniery przestają być oznaką kultury, a zaczynają utrudniać ucieczkę przed realnym niebezpieczeństwem. Z każdym kolejnym naruszeniem granic goście muszą wybierać między własnym dyskomfortem a obawą przed wyjściem na przewrażliwionych, co gospodarze bardzo sprawnie wykorzystują.