Norymberga (2025)

Po zakończeniu II wojny światowej zwycięscy alianci przygotowują proces najważniejszych przywódców nazistowskich Niemiec. Zanim oskarżeni staną przed międzynarodowym trybunałem, trzeba ustalić, czy są zdolni psychicznie uczestniczyć w postępowaniu. Zadanie trafia do Douglasa Kelleya, amerykańskiego psychiatry wojskowego, który rozpoczyna rozmowy i badania więźniów. Szczególnie dużo uwagi poświęca Hermannowi Göringowi, dawnemu dowódcy Luftwaffe i jednemu z najwyżej postawionych ludzi reżimu. Göring pozostaje inteligentny, pewny siebie i świadomy tego, że każde spotkanie może wykorzystać do odzyskania choć części kontroli nad własnym wizerunkiem. Kelley chce zrozumieć psychikę człowieka współodpowiedzialnego za zbrodniczy system, lecz z czasem relacja lekarza i badanego zaczyna przypominać pojedynek, w którym obie strony próbują odczytać intencje przeciwnika. Równolegle główny oskarżyciel Robert H. Jackson przygotowuje bezprecedensową sprawę prawną. Musi udowodnić odpowiedzialność ludzi, którzy przez lata działali za pośrednictwem aparatu państwa, rozkazów i rozbudowanej biurokracji. Rozmowy w celi oraz przygotowania na sali sądowej prowadzą do tego samego pytania: jak osądzić zbrodnie, których skala przekracza wcześniejsze doświadczenia prawa międzynarodowego. Dla Kelleya badania są zarazem próbą odpowiedzi na pytanie, czy za potwornymi czynami kryje się choroba, czy świadomie dokonywane wybory. Na sali sądowej Jackson musi natomiast przełożyć ogrom dokumentów, zeznań i dowodów na argumenty zrozumiałe dla świata, który dopiero uczy się języka odpowiedzialności za zbrodnie państwowe.