Prawdziwy ból (2024)

Śmierć ukochanej babci ponownie zbliża Davida i Benjiego, kuzynów, którzy kiedyś byli sobie bardzo bliscy, lecz z czasem poszli zupełnie różnymi drogami. Z pozostawionych przez nią pieniędzy finansują wspólną podróż do Polski, kraju, z którego wywodzi się ich rodzina. Dołączają do niewielkiej grupy zwiedzającej miejsca związane z historią polskich Żydów. Trasa prowadzi ich przez Warszawę i Lublin, a później także przez miejsca naznaczone Zagładą. David jest ostrożny, uporządkowany i stale pilnuje granic dobrego zachowania. Benji mówi to, co myśli, łatwo zjednuje sobie ludzi, ale równie szybko potrafi wprawić wszystkich w zakłopotanie. Różnica charakterów daje o sobie znać podczas kolejnych etapów wyjazdu, kiedy rodzinne wspomnienia mieszają się ze znacznie trudniejszym doświadczeniem poznawania historii. David zaczyna też dostrzegać, że za energią kuzyna kryje się ból, z którym Benji nie potrafi sobie poradzić. Wyprawa, początkowo zaplanowana jako sposób uczczenia babci, staje się próbą zrozumienia jej przeszłości oraz własnej relacji. Im bliżej miejsca, w którym mieszkała przed wojną, tym mniej można schować za żartem, uprzejmością albo starannie przygotowanym planem podróży. W grupie podróżują również osoby o własnych rodzinnych historiach, dzięki czemu kuzyni słyszą różne sposoby mówienia o pamięci, żałobie i dziedziczonym doświadczeniu.