Przeklęci (2025)

Eva zarządza niewielką osadą rybacką położoną na odizolowanym wybrzeżu, gdzie zimą każda decyzja może przesądzić o przetrwaniu całej załogi. Zapasy są ograniczone, pogoda nie pozwala łatwo wezwać pomocy, a morze od tygodni nie daje rybakom wystarczającego połowu. Pewnego dnia w pobliżu rozbija się statek. Ludzie z osady widzą katastrofę i wiedzą, że wyprawa ratunkowa narażałaby ich własne życie oraz mogłaby pozbawić grupę jedynej sprawnej łodzi. Eva staje przed wyborem między próbą pomocy nieznajomym a ochroną osób, za które odpowiada. Decyzja o pozostaniu na brzegu nie kończy jednak sprawy. Wkrótce morze wyrzuca na wybrzeże ciała i przedmioty należące do rozbitków, a wśród mieszkańców zaczyna narastać poczucie winy. Pojawiają się niepokojące znaki, omamy oraz podejrzenie, że przybysze mogli sprowadzić ze sobą coś znacznie groźniejszego niż głód czy chorobę. Stare wierzenia o istotach czyhających na ludzi na północy przestają brzmieć jak opowieści służące zabijaniu czasu. Im dłużej załoga pozostaje odcięta od świata, tym trudniej ustalić, czy kolejne tragedie mają nadnaturalne źródło, czy wynikają ze strachu i wzajemnej nieufności. Eva musi utrzymać grupę razem, choć własna decyzja coraz mocniej ciąży również na niej. Brak pewności co do źródła niebezpieczeństwa sprawia, że każdy konflikt wewnątrz grupy może być równie groźny jak to, co czeka poza osadą.