Wartość sentymentalna (2025)

Śmierć matki ponownie sprowadza Norę i Agnes do rodzinnego domu, a wraz z żałobą wraca temat ich ojca Gustava. Dawniej ceniony reżyser przez lata pozostawał na obrzeżu życia córek, bardziej pochłonięty własną twórczością niż relacją z rodziną. Teraz pojawia się z pomysłem na film, który ma być jego artystycznym powrotem. Główną rolę napisał z myślą o Norze, uznanej aktorce teatralnej, choć nie pytał jej wcześniej, czy w ogóle chce brać udział w projekcie. Nora odrzuca propozycję, nie zamierzając oddawać ojcu kontroli nad własnymi wspomnieniami i emocjami. Gustav obsadza więc młodą amerykańską gwiazdę Rachel Kemp, która przyjeżdża do Norwegii i trafia w sam środek skomplikowanej rodzinnej historii. Agnes, spokojniejsza z sióstr, próbuje utrzymać kontakt z obojgiem, choć sama ma wiele powodów do żalu. Dodatkowym źródłem napięcia staje się rodzinny dom, który Gustav chce wykorzystać jako plan zdjęciowy. Granice między autobiografią, fikcją i dawnymi urazami zaczynają się zacierać. Każda rozmowa o scenariuszu otwiera temat, którego wcześniej unikano, a przygotowania do produkcji zmuszają całą rodzinę do powrotu do wydarzeń, których nikt nie pamięta dokładnie tak samo. Rachel nie zna pełnego kontekstu i początkowo widzi w roli zawodową szansę, lecz szybko czuje, że została wpisana w cudzy rodzinny konflikt. Im dokładniej poznaje scenariusz i dom, tym wyraźniej rozumie, że materiał Gustava jest mocniej związany z córkami, niż sam reżyser chce przyznać.