Candyman (1992)

Helen Lyle, studentka antropologii w Chicago, zbiera materiały do pracy o miejskich legendach. Szczególnie interesuje ją opowieść o duchu z hakiem zamiast dłoni, który ma pojawiać się po pięciokrotnym wypowiedzeniu jego imienia przed lustrem. Mieszkańcy kompleksu Cabrini-Green wiążą z tą postacią kilka brutalnych zbrodni, lecz Helen traktuje legendę jako zjawisko społeczne podtrzymywane przez strach i trudne warunki życia. Razem z Bernadette Walsh odwiedza miejsce jednego z morderstw i rozmawia z lokatorami, którzy nie podzielają jej sceptycyzmu. Gdy Helen zostaje zaatakowana przez człowieka podszywającego się pod bohatera legendy, wydaje się, że znalazła racjonalne wyjaśnienie części historii. Wtedy pojawia się prawdziwe zagrożenie. Tajemniczy prześladowca wyjaśnia jej, że jego istnienie zależy od wiary ludzi, a publiczne podważanie mitu osłabia jego wpływ. Od tej chwili wokół Helen dochodzi do kolejnych zbrodni, za które coraz częściej obwiniana jest właśnie ona. Kobieta traci wiarygodność w oczach policji i bliskich, a granica między badaniem folkloru a uczestnictwem w nim znika. Aby ocalić siebie i innych, musi wrócić do Cabrini-Green i zrozumieć, dlaczego upiorna legenda tak mocno zainteresowała się jej osobą. Dodatkowym problemem jest rozpadające się życie prywatne Helen, która coraz słabiej może liczyć na wsparcie męża. Każda następna próba udowodnienia, że prześladowca istnieje naprawdę, dostarcza otoczeniu powodów, by uznać ją za osobę niebezpieczną albo tracącą kontakt z rzeczywistością.