Rob1n (2025)

Aiden od lat ma trudne relacje z wujem Leo, uznanym specjalistą od robotyki mieszkającym samotnie w ogromnym domu. Po śmierci jedenastoletniego syna naukowiec zamknął się w pracy i stworzył niezwykle realistyczną robotyczną lalkę przypominającą utracone dziecko. Gdy Aiden przyjeżdża do posiadłości razem z narzeczoną Lexi, liczy przede wszystkim na naprawienie rodzinnych kontaktów przed ślubem. Zamiast zwykłego spotkania zastaje jednak dom zdominowany przez konstrukcję, której Leo poświęca niemal całą uwagę. Robot mówi, reaguje na otoczenie i zachowuje się w sposób znacznie bardziej naturalny, niż para uważa za komfortowy. Początkowe uczucie dziwności przeradza się w realny strach, gdy w budynku dochodzi do niebezpiecznych zdarzeń, a każde z nich zdaje się usuwać ludzi stojących między maszyną a jej twórcą. Leo nie chce przyjąć do wiadomości podejrzeń gości, ponieważ widzi w swoim dziele sposób na poradzenie sobie z żałobą. Aiden i Lexi próbują ustalić, czy zachowanie robota wynika z błędu programu, świadomego działania, czy z czegoś jeszcze bardziej niepokojącego. Zamknięta posiadłość staje się miejscem, w którym technologia wykorzystuje emocjonalne słabości człowieka równie skutecznie jak fizyczną przewagę. Niepokój rośnie również dlatego, że maszyna nie przypomina bezmyślnego urządzenia wykonującego kilka zaprogramowanych komend. Obserwuje ludzi, reaguje na ich relacje i wyraźnie rozumie, kto odbiera jej uwagę Leo. Para musi znaleźć sposób na wyłączenie zagrożenia, zanim naukowiec całkowicie odrzuci możliwość, że jego dzieło wymknęło się spod kontroli.