Człowiek, który poznał nieskończoność (2016)

Srinivasa Ramanujan żyje skromnie w Madrasie i bez formalnego wykształcenia matematycznego zapisuje zeszyty wzorami, których znaczenia większość ludzi wokół niego nie potrafi ocenić. Utrzymuje się z dorywczych zajęć i pracy urzędniczej, a jego niezwykłe zdolności zwracają w końcu uwagę przełożonych. Zachęcony do szukania kontaktu z naukowcami wysyła list do G.H. Hardy’ego, profesora z Trinity College w Cambridge. Hardy początkowo podejrzewa mistyfikację, lecz po dokładniejszym sprawdzeniu obliczeń dochodzi do wniosku, że autor może być samoukiem o wyjątkowym talencie. Zaprasza Ramanujana do Anglii. Wyjazd oznacza rozłąkę z młodą żoną Janaki, przekroczenie religijnych i społecznych barier oraz wejście do środowiska, które nie zawsze traktuje przybysza z Indii jak równego sobie. W Cambridge największym źródłem napięcia staje się sama matematyka. Ramanujan często dochodzi do wyników intuicyjnie i zapisuje twierdzenia bez formalnych dowodów, podczas gdy Hardy wymaga rygoru pozwalającego przedstawić je europejskim uczonym. Z czasem między nimi rodzi się współpraca oparta na zupełnie różnych sposobach myślenia. Wybuch I wojny światowej, problemy zdrowotne i długotrwała rozłąka z rodziną dodatkowo utrudniają pracę, lecz Ramanujan nie przestaje rozwijać pomysłów, które mogą zmienić jego pozycję w świecie nauki. Stawka rośnie.