Jedno życie (2023)

Grudzień 1938 roku. Młody londyński makler Nicholas Winton przyjeżdża do Pragi i zastaje tysiące uchodźców z Niemiec oraz Austrii żyjących w prowizorycznych warunkach. Nad Czechosłowacją wisi groźba niemieckiej inwazji, a wśród najbardziej narażonych są dzieci, dla których zamknięcie granic może oznaczać brak jakiejkolwiek drogi ucieczki. Nicholas dołącza do grupy wolontariuszy i zaczyna organizować wyjazdy do Wielkiej Brytanii. Potrzebne są dokumenty, pieniądze, zgody urzędników, miejsca w pociągach oraz rodziny gotowe przyjąć nieznane dzieci. Każdy transport staje się wyścigiem z biurokracją i zmieniającą się sytuacją polityczną. Kilkadziesiąt lat później starszy Winton porządkuje archiwalne materiały i wraca pamięcią do ludzi, których udało się wywieźć z Pragi, oraz do tych, dla których zabrakło czasu. Choć otoczenie widzi w jego działaniach niezwykłe osiągnięcie, on sam przez lata skupia się przede wszystkim na tym, czego nie zdołał zrobić. W 1988 roku zainteresowanie dawnymi dokumentami prowadzi go do programu telewizyjnego, który zaczyna odsłaniać skalę konsekwencji podjętych przed wojną decyzji. Przeszłość przestaje być dla Nicholasa zamkniętym rozdziałem, a liczby zapisane w notesach ponownie zamieniają się w konkretne ludzkie historie. Dla niego najtrudniejsze pozostaje pogodzenie się z tym, że nawet ogromny wysiłek nie pozwolił uratować wszystkich.