Pojedynek (2026)

Jesienią 1939 roku dawny klasztor zostaje zamieniony w miejsce odosobnienia dla tysięcy Polaków, których rosyjskie władze poddają brutalnej indoktrynacji. Wśród więźniów znajduje się młody pianista o międzynarodowej sławie, mąż i ojciec cieszący się ogromnym szacunkiem współosadzonych. Właśnie dlatego staje się szczególnie cennym celem dla ambitnego agenta odpowiedzialnego za złamanie oporu grupy. Jeśli artysta publicznie podporządkuje się przeciwnikowi, jego decyzja może pociągnąć za sobą innych. Zamiast otwartej przemocy rozpoczyna się więc psychologiczna rozgrywka oparta na groźbach, obietnicach, manipulacji i wykorzystywaniu informacji o najbliższych. Pianista próbuje zachować godność, nie wiedząc, które słowa mają go przestraszyć, a które są częścią starannie przygotowanej pułapki. Równocześnie więźniowie żyją nadzieją na uwolnienie i rozważają desperacką ucieczkę, choć każdy błędny ruch może skończyć się śmiercią. Presja rośnie z dnia na dzień, ponieważ rosyjski agent nie zamierza czekać bez końca. Stawką przestaje być wyłącznie los jednego człowieka: kapitulacja osoby uznawanej za moralny punkt odniesienia może zmienić zachowanie całej zamkniętej społeczności. W odizolowanym miejscu nawet zwykła rozmowa może zostać wykorzystana przeciwko osadzonym, a zapowiedź wyzwolenia może okazać się kolejnym elementem planu mającego odebrać im możliwość wspólnego działania. Nieufność rośnie także między samymi więźniami.