Strefa interesów (2023)

Za wysokim murem działa obóz Auschwitz, lecz w domu stojącym tuż obok codzienność toczy się według zupełnie innych reguł. Rudolf Höss, komendant obozu, mieszka z żoną Hedwig i dziećmi w przestronnej willi z ogrodem, szklarnią oraz basenem. Rodzina urządza przyjęcia, planuje wakacje, zatrudnia służbę i cieszy się przedmiotami trafiającymi do gospodarstwa. Od miejsca masowej zagłady dzieli ich zaledwie kilka kroków. Odgłosy strzałów, krzyki, dym i ruch za murem stale przenikają do ich otoczenia, ale domownicy nauczyli się traktować je jak element krajobrazu. Rudolf koncentruje się na obowiązkach służbowych i projektach mających zwiększyć wydajność obozowej machiny. Hedwig z kolei przywiązuje się do domu, który uważa za spełnienie rodzinnych aspiracji. Kiedy kariera męża może oznaczać przeniesienie do Berlina, pojawia się konflikt: awans jest dla niego szansą, dla niej groźbą utraty życia, które zbudowała tuż obok obozu. Dzieci bawią się w ogrodzie, goście rozmawiają przy stole, a pracownicy wykonują codzienne obowiązki. Zwyczajność rodzinnego życia nie usuwa przemocy znajdującej się za murem; przeciwnie, oba porządki istnieją równocześnie, pokazując ludzi zdolnych oddzielić własny komfort od cierpienia, którego są częścią. Właśnie ta bliskość sprawia, że rodzinne plany i służbowe ambicje nie mogą zostać oddzielone od miejsca, które umożliwia ich wygodę.