Śnieżne bractwo (2023)

Lot 571 urugwajskich sił powietrznych ma przewieźć drużynę rugby wraz z bliskimi z Montevideo do Chile. 13 października 1972 roku samolot rozbija się jednak wysoko w Andach, daleko od zamieszkanych terenów. Z czterdziestu pięciu osób na pokładzie pierwszą dobę przeżywa dwadzieścia dziewięć. Wrak kadłuba staje się prowizorycznym schronieniem przed nocami, podczas których temperatura spada znacznie poniżej zera. Ocaleni nie mają odpowiedniej odzieży, zapasów żywności ani sprzętu potrzebnego do przetrwania w górach. Początkowo liczą, że samoloty ratunkowe szybko ich odnajdą, lecz biały kadłub niemal znika na tle śniegu. Kiedy dociera do nich wiadomość o przerwaniu poszukiwań, muszą przyjąć do wiadomości, że pomoc może nie nadejść. Każdy kolejny dzień oznacza nowe decyzje dotyczące jedzenia, opieki nad rannymi, zabezpieczenia przed zimnem i możliwości opuszczenia miejsca katastrofy. W grupie są Numa Turcatti, Roberto Canessa, Nando Parrado oraz ich przyjaciele, którzy jeszcze niedawno planowali zwykłą sportową podróż. Teraz ich przetrwanie zależy od współpracy i gotowości do przekraczania granic, których wcześniej nie potrafiliby sobie wyobrazić. Góry nie pozostawiają miejsca na wygodne wybory, a każda próba znalezienia drogi do cywilizacji wymaga ryzyka porównywalnego z pozostaniem przy wraku.