Zawsze przychodzi noc (2025)

Lynette ma jedną noc, by zdobyć dwadzieścia pięć tysięcy dolarów potrzebnych na wpłatę za dom, w którym mieszka z matką Doreen i starszym bratem Kennym. W szybko drożejącym Portland utrzymanie tego miejsca oznacza dla niej coś więcej niż własny dach nad głową. Chce zapewnić stabilność Kenny'emu, który ma zespół Downa i jest od niej w dużym stopniu zależny. Przez długi czas odkładała pieniądze, pracując w kilku miejscach, lecz w decydującym momencie rodzinny plan rozpada się przez wybory matki. Zostaje jej zaledwie kilka godzin na znalezienie kwoty, której nie da się legalnie zarobić w jedną noc. Lynette zaczyna więc odwiedzać ludzi z przeszłości, podejmować dorywcze zlecenia i wykorzystywać kontakty, których wolałaby już nie potrzebować. Każda kolejna próba zdobycia pieniędzy prowadzi ją głębiej w nocne miasto i zwiększa ryzyko, że zamiast uratować dom straci jeszcze więcej. Kobieta jest impulsywna, zmęczona i przyzwyczajona do działania pod presją, ale tym razem czas działa przeciwko niej bez żadnej rezerwy. Walka o rodzinne bezpieczeństwo stopniowo zmienia się w desperacką próbę odzyskania kontroli nad życiem, które od dawna wymaga od niej ciągłych poświęceń. Nie może też liczyć na prostą pomoc rodziny, bo relacja z Doreen od dawna jest pełna żalu i wzajemnych pretensji. Lynette działa więc samotnie, próbując w ciągu kilku godzin naprawić konsekwencje problemów, które narastały przez lata i których nie da się rozwiązać samą determinacją.