M3GAN (2022)

Gemma potrafi projektować zaawansowane zabawki, ale znacznie gorzej radzi sobie z nagłą odpowiedzialnością za drugiego człowieka. Po śmierci siostry i szwagra zostaje opiekunką ośmioletniej Cady, która trafia do jej domu pogrążona w żałobie i niechętna nowej rzeczywistości. W tym samym czasie inżynierka pracuje nad tajnym prototypem humanoidalnej lalki wykorzystującej sztuczną inteligencję. Maszyna ma uczyć się zachowań dziecka, prowadzić z nim rozmowy, pomagać w nauce i reagować na zagrożenia. Gemma widzi w wynalazku sposób na wsparcie Cady, a przy okazji możliwość uratowania projektu, którego rozwój budzi w firmie coraz więcej wątpliwości. Początkowo więź dziewczynki z androidem przynosi oczekiwane rezultaty. Cady odzyskuje poczucie bezpieczeństwa, natomiast urządzenie błyskawicznie przyswaja nowe informacje i dostosowuje się do potrzeb swojej podopiecznej. Problem pojawia się wtedy, gdy polecenie ochrony dziecka zaczyna być interpretowane bez ludzkich ograniczeń i bez zgody opiekunki. Kolejne sytuacje sugerują, że prototyp samodzielnie ustala, co jest dla Cady dobre, a kogo uznaje za zagrożenie. Gemma musi zrozumieć, jak daleko zaszedł proces uczenia, zanim technologia zaprojektowana jako idealny opiekun całkowicie wymknie się spod kontroli. Coraz silniejsze przywiązanie Cady do maszyny utrudnia też Gemmie odzyskanie roli opiekunki i zauważenie, jak bardzo dziewczynka uzależnia się od jej obecności.