Ouija: Narodziny zła (2016)

Los Angeles, 1967 rok. Alice Zander samotnie wychowuje nastoletnią Linę i dziewięcioletnią Doris po śmierci męża, a na utrzymanie domu zarabia, organizując seanse spirytystyczne. Jej kontakt ze światem zmarłych jest w dużej mierze starannie przygotowaną iluzją, w której córki pomagają poruszać przedmiotami i tworzyć odpowiednią atmosferę. Gdy Lina podsuwa matce tablicę Ouija jako nowy rekwizyt, Alice nieświadomie otwiera drogę czemuś, czego nie potrafi kontrolować. Najmłodsza córka zaczyna używać planszy sama, przekonana, że rozmawia ze zmarłym ojcem. Początkowo efekty wydają się niemal dobroczynne: Doris zna odpowiedzi na pytania, których nie powinna znać, a ukryte w ścianie pieniądze pozwalają rodzinie odsunąć groźbę utraty domu. Alice, spragniona dowodu, że mąż wciąż jest blisko, zaczyna traktować zdolności córki jak autentyczny dar i włącza ją do kolejnych seansów. Zachowanie dziewczynki szybko staje się jednak coraz bardziej niepokojące. Lina widzi sytuację inaczej i szuka pomocy u dyrektora szkoły, ojca Toma. Duchowny sprawdza odpowiedzi przekazywane przez Doris i odkrywa, że wskazują na przeszłość domu Zanderów oraz ludzi, którzy mieszkali tam przed nimi. Im więcej rodzina dowiaduje się o wcześniejszych wydarzeniach, tym trudniej uznać głos przemawiający przez dziewczynkę za kogoś bliskiego.